Jan z Kwidzyna

Jan z Kwidzyna, znany także jako Johannes Marienwerder, urodził się w 1343 roku w Kwidzynie. Był teologiem i pisarzem. W 1365 roku rozpoczął studia na wydziale sztuk wyzwolonych Uniwersytetu Karola w Pradze. Uzyskał tam bakalaureat w 1367 roku, a dwa lata później magisterium sztuk. Następnie podjął studia teologiczne; kolejne stopnie zdobywał w latach 1375, 1380 i 1384. W 1374 roku pełnił funkcję dziekana wydziału sztuk wyzwolonych, a od 1384 roku był profesorem teologii.

W związku ze sporem o obsadzanie miejsc w praskich kolegiach opuścił Pragę w 1387 roku. W tym samym roku wstąpił do zakonu krzyżackiego i został kanonikiem pomezańskim. Od 1388 roku był dziekanem kapituły w Kwidzynie. Pełnił funkcję przewodnika duchowego i spowiednika błogosławionej Doroty z Mątowów. Na podstawie jej objawień napisał kilka dzieł teologicznych oraz jej życiorysy. Zmarł 19 września 1417 roku w Kwidzynie i został pochowany w tamtejszej katedrze.

Na podstawie artykułu „Jan z Kwidzyna” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.